Yüreğimdeki boşluğun
Kaçıncı sabahı, sayamadım..
Gözlerim maviliklere açılmadı,
Ay sessizce gitmiş gecelerimden.
Gülüşlerimi çalmaya çalışanlara inat,
Nefesimi sana saklıyorum, sevgilim
Alabildiğine sen yokken akıtıyorum
Gözyaşlarımı gelmelerine..
Ahh bu zamansız bekleyişim
Hangi sabahın karanlığında
Hangi gecenin takâti kalmamış ışığında
Son bulacak, sevgilim ?
Kalbimdeki küçük kız,
Koşuşturuyor şimdi içimde
Çatlamış duvarlarımın köşelerinde,
Minik ellerini yapıştırmış,
Ağzının kenarlarına
- Ki Konuşmak nedir bilmez-
Şimdi, var gücüyle sesleniyor sana
"Ben buradayım " diye..
Duymayacağını bile bile.
Varlığını bilmenin umudunu saklıyor,
Gelmenin ümidi azaldı içinde
Sana rağmen hâla bekliyor, sevgilim
Durmayacağını adım gibi biliyorum..
Nadasist..