“Kararmış gönlün ey gâfil, nasihat neylesin sana,
Hâcerden katıdır kalbin, öğüt kâr etmiyen insan !”
Korkmak yerine, sevin,
Kaçmak yerine, sevin
Öfke anında yine, sevin
Çünkü sevgi her hâlin yerine girer ama hiçbir hâl, sevginin yerine oturamaz.
Zira insan denilen şu gayri meçhul varlığın tabiatı, sadece ama sadece sevgiye yenik düşer .
Fıtratta her ne olursa olsun sevgiyle bunu değiştirmek mümkündür.