"O günü anımsıyor musun?"
"Anımsamaz olur muyum? Ben hiçbir şeyi unutmam, Tolgonay. Şu dünya kuruldu kurulalı çağların izi üstümdedir. Tarihin tümü ne kitaplarda ne de insanların belleklerindedir. Hepsini yalnız ben bilirim. Senin yaşamın da, Tolgonay, benim içimde, ta yüreğimdedir."
Bana sorarsanız gerçek mutluluk yaz yağmuru gibi birdenbire boşanmaz insanın başına. Davranışımıza, çevremizdeki insanlarla ilişkilerimize her gün azar azar çekidüzen vererek eksiklerimizi tamamlarız. Yavaş yavaş biriken bir şeydir mutluluk.