İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sizi uyandırırmış.
Rasulullah (s.a.v.)' in bizzat kendisi onları bu özgür düşünce konusunda cesaretlendiriyordu. Çünkü bu gibi durumlarda karşı görüşü açıklamak O'nun nazarında sadece caiz değil, bilakis yapılması gereken bir işti.