Müşfik
@Nahifliklutfen
150 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
silinmeyen ayak izimde,
ağaçların gövdesine sinmiş kokumda duyacaksın
sonbaharın şarkısını
Ah! Yağmurun şarkısı ıslak
şarkısı ıslak yağmurun -
Sayfa 17
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bakışınla sallandı aramızdaki sarkaç. Büküldü akşam. Kendimi çoğaltamadığım gecelerin ağrısı ve sıkıntısıydı yaşam. Dedim-
her şeyi susturan, durduran ıslandığım yağmurdan, kaç
bilincimin altından coşup gelen
aşkı saran yosuna kandım. Kaldım
ortasında yanmış evlerin
Sayfa 17
Kaçmaklara yazılmasındı kendime varmak için
çıktığım yollar. Kurak bahçelerden geçtim goncalarımla
saçlarındı sürükleyen beni ıssıza
kara ormanımda soğuyor
kabuğu yaramın. Saçılıyor günahlarımın yaprakları kalbimin defterinden
Sayfa 17
Kozasına sırladım kalbimi bir vedanın yokuşunda
kimsesiz dag yollarmda, cildirisin
çalılıklarında yüzleştim ayın karanlığıyla yağmura sürgün bulutların altında ıslandım
çırılçıplak—
Sayfa 17
Zaman akıp giderken ben bu koşuyu diri tutmaya uğraştım; her adımı canlı, her soluğu yeni kılmaya... Okurla kurduğum bağı sıradan bir alışkanlık olarak görmedim hiç. Yazanı dinleyen merakın ötesinde bir şeydi bu. Onlar, şiirimin içine girince kendi seslerini buldu, kendi düşüncelerini dokudu. Yazdığım şiirler, yalnız bana ait kalmadı; ellerine değince çoğaldı, onların da oldu. Birinin kitabı açıp kendi yolculuğunun izlerini sezmesi, işte tam da o anda bağın kurulduğunu gösterdi bana. Şiir benim için karşılıklı bir buluşma, iki sesin aynı yerde çarpışması. Okurun varlığı, yazdığım her sözcüğe yeniden doğma imkânı sundu. O sözcükler, bir kez daha filiz verdi, başka bir gövdeye tutundu.
Ömer Turan
Sayfa 10