Ama geride bıraktıklarımızın kalbinde yaşamak hiç ölmemektir. Ve dostlarımızın hafızasına kazınmak, hiçbir zaman veda etmemektir. O yüzden, veda
sözleri yerine şunu söylememe izin verin.
İyi geceler, nazik dostlarım. İyi geceler.
Sakın sinmeyin.
Sakın korkmayın.
Ve asla ama asla unutmayın.
Gücün bir bedeli vardır. Bazen vicdanla, bazen parayla ölçülür. Bazen kendi ruhumuzdan parçalarla öderiz. Ama borcumuz ne olursa olsun, önünde sonunda vadesi dolar.
Korku Yapamazsın'dı.
Korku Yapmamak'tı.
Ama korku asla bir seçenek değildi.
Hiç korkmamak, hiç umut etmemekti. Hiç sevmemek. Hiç yaşamamak.
Karanlıktan hiç korkmamak, șafak yüzünüzü öptüğünde asla gülümsememekti.
Yalnızlıktan hiç korkmamak, kollarınızda bir güzelliği tutmanın sevincini hiç
tatmamaktı.
Sahip olmanın bir parçası, kaybetmekten korkmaktı.
Yaratmanın bir parçası, bozulmasından korkmaktı.
Başlamanın bir parçası, bitmesinden korkmaktı.
Korku asla bir scçenek değildi.
Asla bir seçenek değil.
Ama sizi yönetmesine izin vermek bir seçenekti.