Havam değişsin deyip gittiğin yerde hiçbir şeyin değişmediğini gördüğünde, kapana kısılmışsın demektir. Bana olan da buydu. Acıdan ve yalnızlıktan kaçış yoktu. Pıhtılaşmış anılarımla birlikte gün geçtikçe yaşlanan bedenimin icinde kaldığım sürece, ömür boyu kendime mahkumdum.
Benim yaşımdayken baktığın her şeyde o şeyle ilgili çok eski anıları hatırlaman ne tuhaf. Yaşam kitabında katıksız bir şimdi yok. Önceki sayfada yazılı sözcükleri her daim görebiliyorsun, mürekkepli gölgeleriyle karşındaki şeyi karartıyorlar. En azından bulanıklaştırıyorlar.