Yazar:
Tahereh Mafi
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
464
Basım Tarihi:
9 Ocak 2018
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 2011
Yayınevi:
Harper Collins
Orijinal Adı:
Shatter Me (Shatter Me #1)
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9781405291750
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
I'M OBSESSED
Aşırı mükemmel bir kitap ile buradayım. Beğeneni de çok beğenmeyeni de. Her yerde görüyordum ben de ingilizce pdf'ini bulup okumaya başladım sabırsızlıktan. İyi ki başlamışım. Ben sevdim açıkçası. İlk kitap biraz sıkıcıydı doğrusu. Bu nedenle beğenmeyenler bırakarak çok büyük şeyler kaçırıyor. Devamı çok güzel çünkü.
Konusu şöyle; distopya sevenler toplanın. Kitap distopik bir gelecekte geçiyor diyebilirim. Yeniden Kuruluş denen bir Kuruluş dünyada eskiye dair ne varsa siliyor. Bunun başındakilerden biri de Supreme Comender denen bir adam Anderson. Kendisi pisliğin teki... Neyse baş karakterimiz Juliette Ferrars daha önce görülmemiş bir güce sahip. İnsanları sadece dokunarak acıdan öldürebiliyor. Küçükken bir çocuğu bu nedenle istemeden öldürmüş. Bu nedenle Yeniden Kuruluş bu kızı kilit altına almış. Bir gün hücresine başka birini sokuyorlar. Adı Adam Kent. İlk başlarda Adam çok iyi bir insandı. Ama ben yediğim spoilerlar sayesinde ona güvenmiyordum. Neyse konumuza dönelim. Adam ile birkaç gün geçiriyor hücrede ve sonrasında çıkarılıyor. Esareti sona eriyor. Ve böylece Supreme Comander'ın oğlu Warner ile tanışıyor. Bu kitapta ondan nefret edebilirsiniz. Ben etmedim ama çoğu okur ilk başta Warner'ı sevmiyor. Kıza çok kötü davrandığı için tabii ama ben tiktok ve instagramda Warner'a tapan onca insanı gördüğüm için her şeyin altında başka bir şey yattığını düşünüyordum ondan nefret edemedim. Bu kitapta biraz zor dayandım çünkü çok büyük beklentilerim vardı. Eğer beklentisiz başlasaydım büyük ihtimalle 10 puan alırdı benden çünkü en sevdiğim tür bu kitaplar.
Şimdi spoilerlı bölüme geçelim. ya Adam burada çok tatlıydı ama fazla iyi çocuktu bu nedenle sevemedim. Ayrıca Juliette'ye dokunabilen iki kişiden biriydi. Gerçi sonra onu da yapamayacak neyse. Asıl spoiler ve güzel
Öncelikle şunu söylemem lazım ki bu kitabın övüldüğü kadar hiçbir şeyin övüldüğünü görmedim ben. Bir süre sonra artık Aaron Warner’ın kimin nesi olduğunu bizzat öğrenmem farz oldu resmen. Gerçekten inanılmaz yüksek beklentiler ile ilk kitaba başladım ama o kadar kötüydü ki kitap, eğer internette bu kadar övülmüyor olsa bir daha dönüp serinin yüzüne bile bakmazdım. Nerdeyse okuyan herkes 3. kitabı yere göğe sığdıramadığı için en azından 3.ye kadar dişimi sıkmaya karar verdim çünkü cidden neden herkesin bu seriye bir nimetmiş gibi davrandığını öğrenmeye karalıydım. 2 kitap ilkinden bile daha sıkıcıydı bunun sebeplerine birazdan değineceğim. En sonunda dişimi sıka sıka da olsa 3. kitaba geldim ve söylemem lazım ki gerçekten de ilk ikisinden daha iyiydi ama ilk iki kitabın ne kadar vasat olduğunu hesaba katarsak 3. kitapta vasatın bir tık üstüydü. Yani hayır hiçbir kuvvet beni bu seriye devam etmeye ikna edemez. Kelimenin tam anlamıyla hayal kırıklığının dibini yaşadım. Buradan sonra söyleyeceklerim spoiler içerebilir eğer ilk 3 kitabı okumadıysanız lütfen devam etmeyiniz zaten bundan önce söylediklerim size ufak da olsa bir fikir vermiştir diye umuyorum. Öncelikle yazarımızın dilinden bahsetmek istiyorum. Kendisi duru bir dil kullanmak isterken yavana kaçmış gibi bir his veriyor. Tabi ki de inanılmaz edebi bir dil beklemiyordum distopik bir kitaptan ama hikayenin bir çocuğa anlatılırmış gibi basit akması da hiç hoşuma gitmedi açıkçası. Bir diğer konu ise kitabın distopik bir gelecekte geçmesi ama bunu ilk üç kitapta zor bela görüyor olmamız. Karakterlerimiz olan bitenden sadece bahsediyorlar, harabe bir şehir dışında evren hakkında inanılmaz şeyler gösterilmiyor okuyucuya. Üç kitapta sadece üç mekan görüyoruz desek yanlış olmam sanırım. Ve asıl en dayanamadığım, beni
O kadar zor oldu ki okuması, kitap bir ara eziyete dönüştü ben de. Kesinlikle kötü bir kurgu ya da kalem değil okuduğumuz kitap. Aksine kurulduğu evreni çok sevdim ben aslında. O son bölümlerde okuduğum dünya ve gelecek kitaplar için vaad ettikleri heyecanlandırdı beni ki kitaba puan verirken de sonlarını düşünerek bir puanlama yaptım. Ancak beni yoran Juliette oldu. Ben sanırım daha güçlü, yaşadıklarına rağmen hep bir çıkış yolu bulmayı beceren güçlü kadın karakterleri seviyorum. Juliette zayıf değildi belki ama çok mızmız geldi bana okurken. Düşünceleri, söyledikleri/söylemedikleri, duygu yoğunluğu beni boğdu. Hâliyle kitabı okumamı zorlaştırdı bu da.
Çok az insan bu seri hakkında bilgi sahibi değildir diye düşünüyorum. O kadar seviliyor ki seri, açıkçası konusu hakkında sıfır bilgi ile başladığım için kendimi tebrik ediyorum en önce. Distopya çok sevdiğim, sık okuduğum bir tür değil ama bu kitabın konusunu sevdim. Juliette olmasa kitap favorim olurdu hatta. Adam'ı da pek sevmedim ama Warner... Beyefendinin karizması vardı, mızmız Juliette'e rağmen beni kendine çekti. Fazla diyecek bir şeyim yok, devam ettikçe tam şekillenecek kurgu hakkındaki görüşlerim. Şu anlık Juliette'i sevmedim ve kitap Juliette gözünden ilerlediği için bir tık sıkıcı ama giriş kitabı olarak da kendini okutuyor. Son 50-60 sayfayı birkaç saatte okudum hatta. Umarım aynı aşkı novellada da gösteririm.
O kadar çok gördüm ki Booktok’ta okumak farz olmuştu yani
Aşırı popüler bir seri zaten Booktok’ta Warner editleri görmekten daha fazla dayanamadım bende başladım konu güzeldi çok sardı zaten fantastik kadını olduğum için aşırı cringe sahneleri bile görmezden gelebildim sırf adrenalini sarıyor diye. (zaten en iyi kitabın 4. kitap olduğunu söylüyorlar.) En sinir olduğum konular Warner’ın bipolar davranışlarıydı Juliette “Adın ne?” diyor Warner diyor ki “Bana seninkini gösterirsen söyleyebilirim Juliette?” aniden öyle duygu değişimleri yaşıyor ki Juliette kıyafetini değiştirmedi diye bile kızıyor ama sonra masaya oturuyorlar ve “Biz seninle harika olacağız ikimiz birbirimizi tamamlıyoruz” adlı şiirini 93729. kez okuyor. Juliette o kadar saf ve salak ki Adam’la aynı odada kalıyorlar tek başına kalmamalı yanında bir asker olmalı diye ve ne hikmetse kimseye dokunamayan dokunsa/dokunulsa o kişi ölüyor ama Adam dokununca bişi olmuyor Juliette bundan aşırı etkileniyor bide ilkokulda birlikteydik meselesi girince Adam’ın bir “I’ve loved you forever.” demesine kanıyor ve kaçma planı yapıp(nelerine güveniyorlarsa) bi sekil kaciyorlar ama camdan atlayacaklar peşlerinde askerler var Juliette diyor ki “All I wanted to do is taste him.” YA BI DUR ARTIK cidden bu kadar aç gözlü bi karakter olamazdı Adam yaralanıyor ve onu kurtarınca yaptığı ilk iş öpmek oluyor ve Adam canına minnet diyor ki “Can you do it again?” Bu olaylar arasında Warner Juliette’i yakalayıp taciz(!) ediyor ama Juliette hiç rahatsız olmuyor sonra sürekli “Warner kissed me” diye düşünüp duruyor bu olanları Juliette’in 17 yaşında olmasına ve serinin ilk kitabı olmasına veriyorum. Okumaya devam edecek miyim evet edeceğim 4. kitaptan çok ümitliyim çünkü.
Koca bir hiç...
Yine bir popülerlik statüsünde kendini belli eden özellikle yabancı okurların çok sevdiği o seri. Artık popüler kitaplara başlarken beklentimi sıfırda tutuyorum çünkü akıllandım. Zira ben bu kitapta abartılacak bir şey bulamadım dümdüz distopya evreninde geçiyor. Sırf meraktan bitirdim. Yazarın kaleminden midir ya da kurgudan mı bilemiyorum hiç içine çekmedi ikinci kitaba başlama isteğim bile yok. Acemi birine kağıt ve kalem vermişler, bir hikaye yaz demişlerde ortaya bu vasat kurgu çıkmış gibi olmuş.
Öncelikle kitabı PDF olarak okuduğum için çok mutluyum çünkü bu kitaba para verseydim içim kan ağlardı. Yazarın dilinin yetersizliğini geçtim, koskoca kitapta ergen ilişkisinden başka bir şey yok. Hani nesi bu kadar sevildi diye düşünüyorum? Neden bu kadar çok abartılıyor?
Çoğunluğun ilk kitapta nefret ettiği Aaron Warner’ı ben sevdim. Nedenini bende bilmiyorum, mizah duygusu yüksek olan karakterler her zaman favorimdir. O yüzden Aaron’u sevdim. Zaten 2 puan vermemin sebebi sadece Aaron’u okumuş olmam. Juliette’ın inatçılığı beni benden aldı. Bunun üstüne karakteri okurken daraldım, yoruldum… ilk kitapta böyleyse diğer kitapları düşünemiyorum. Ayrıca Juliette’in Adam’a karşı hayranlığı bir noktada sıktı. Adam karakterinin yaptığı her hareket o kadar yapmacıktı ki gözlerim yandı.
Kitaptaki her şey o kadar yüzeysel işlenmiş ki ne evren olsun ne karakterler hiçbiri doğru düzgün aktarılmamış. Distopya evreninde geçiyor ancak mekanlar sanki kaldırımdaki taştan bahsediliyormuş gibi sade betimleniyor. Kitapta geçen tek olay Juliette’in kaçması ve Adam’a olan aşkı… o kadar sıkıldım ki okurken gözlerim isyan etti. Juliette’ın şımarık ergen tavırları ve en doğrusu benim düşüncelerinden bahsetmek istemiyorum. Kimseye acı çektirmek istemiyorum gibi birbirini tekrar eden çokça
Mümkünse -3 falan vermeliyim de o seçenek yok. Büyük beklentilerle başladığım ve ergen düzüşmesinden başka bir içeriği olmayan orta doğuluların cinsel açlığıyla yazılmış içine biraz başörtüsü özgürlüğü bolca +18 yerleştirilmiş bir kitaptı.
Can alıcı olaylar oldu bittiye getirilirken +18 sığ ergen sksi sayfalarca anlatılıyor
7/10
2024 20. kitabı
her yerde gördüğüm, arkadaşımın ısrarla önerdiği seriye sonunda başlayabildim. kitabın çok konuşulması da ister istemez beklentinizi yükseltiyor. :o
açıkçası serinin ilk kitabını —yani bunu— okuduktan sonra bile seri hakkında ne diyebileceğimi bilmiyorum. evet, okuması kolay, dili biraz garip ama benim hoşuma gitti, sadece... olaylar öyle hızlı gelişiyor ki, başrol kızımızın önüne altın tabakta sunuluyor gibi her şey. ben okurken öyle hissettim. “oha bu kadar kolay mı?” diye sorduğumu hatırlıyorum. okuyunca ne demek istediğimi anlarsınız. tavsiye eder miyim..? okuyacak daha güzel veya aklınızda olan başka kitaplarınız yoksa okunabilir. ama ilk kitabında bile kitabın evreni hakkında çok az —hiç denilecek kadar— bilgi var. seriyi anlamak/bitirmek için önümde uzun bir yol var. umarım bu yolda sıkılmam.
artık tüm seriyi, novellalarıyla birlikte tamamladığıma göre incelemesini de yapabilirim.
öncelikle baştan sona okumayı başarabildiğim en uzun seriydi ki ben seri okumaktan hoşlanmayan biriyim. altı ana kitap, beş novellayı araya başka kitaplar da sıkıştırarak yaklaşık kırk günde bitirmiş oldum ve bu kadar hızlı okuduğum için biraz pişmanım. karakterlere çok kısa zamanda çok bağlandım, o yüzden bitirmek benim için zor oldu.
juliette adında bir kızımız dokunduğu insanı öldürebilecek kuvvete sahip ve bunun için bir yere kapatılmış. oradan kaçıp artık ölen dünyalarında neler yaptığını anlatıyor. seri zaten "juliette günlükleri" diye de geçiyor. ilk kitaptaki yazı stilini çoğu okur sevmemiş ama yazarın o zayıf mentaliteyi yansıtmak istediğini düşünerek okudum ve sevdim, zaten yazım tarzı sonraki kitaplarda güçleniyor bu gerçekten yazarın kendini geliştirmesiyle mi alakalı yoksa bilerek mi yapılmış emin değilim.
seri üçleme kalsaydı gerçekten tadında bırakmış olacaktı yazar ve bunun için ona çok kızgınım.
dördüncü kitapta tamamen karaktere sonradan yazıldığı belli olan geçmişler verilmiş, yoğun ve sıkıcı şekilde anlatılmış. beşinci kitap daha iyi aksiyonluydu başı yine de sıkıcıydı, son kitapta da çok yoruldum seriye ara verdikten sonra okumuş olmama rağmen.
novellalardan bahsetmek gerekirse, okunmasa da olur kitaplar ama ben diğer karakterlerin gözünden de okumanın derinliğini artıracağını düşündüğüm için okumayı tercih ettim, hepsi zaten çabucak okunabilecek sıkmadan ilerlemiş. sonuncu haricinde bu dediklerim. artık yeter bitsin kafasında olduğum için mi zorlandım bilmiyorum ama bir türlü bitiremedim.
toparlamak gerekirse severek okuduğum bir seri oldu, yine de son üç kitabı okumasam da olurmuş dedim.
Tereddüt Etmeyin, Başlayın
Kitabı birçok kez elime almış ancak ilk 100 sayfasından sonra geri bırakmıştım. Kitabı son kez " hadi bu sefer yapabilirsin" diyerek ilk kitabı bitirmeyi hedeflemiştim ki bi baktım seriyi tamamen bitirmişim. Daha yeni dediğim gibi ilk başları beni zorlasada aslında oldukça güzel bir kitap. Yaratılan dünya da bir hayli güzeldi. Ama beni tatmin eden şey kitabın başlangıç şekli değil sonlarına doğru giden kısmıydı. Kitabı okurken diyorsunuz ki " hah tam oldu şimdi her şey düzelecek" sonra bir bakıyorsunuz ki her şey öncesinden de beter olmuş. Kitabı ne kadar çok seversem seveyim söylemek isterim ki gözünüz de pek te fazla büyütmeyin. Ne kadar övülmüş ,güzel bir kitap olsa da bana diğer okuduğum kitaplar kadar büyük bir etki yaratmadı maalesef ki...
(+ Spoiler : Juliette nin Aaron ile olması bana sevinçten çığlık attıran bir plot twist di)
karakter derinliği de dünya kurulumu da çok yüzeysel.
distopya hakkında bilgi çok az. gerilim anlarında romantizmin doruk yapması bitsin artık. ikinci kitapta daha iyi oluyor diyorlardı ama okuyasım yok.
Yazar Hakkında
Tahereh MafiYazar · 17 kitap
Tahereh Mafi, Santa Monica, Kaliforniya'da yaşayan İran asıllı Amerikalı bir yazardır. Genç yetişkin kurgu eserleri yazmasıyla tanınır.
Mafi, 9 Kasım 1988'de Connecticut'taki küçük bir kasabada doğdu . Ailesinin en küçük çocuğudur ve dört ağabeyi vardır. Mafi'nin ebeveynleri İran'dan göçmendir. 12 yaşında ailesiyle birlikte Kuzey Kaliforniya'ya taşındı ve 14 yaşında Orange County'ye taşındılar.
Mafi, Irvine, Kaliforniya'daki University High School'dan mezun oldu. Daha sonra Aliso Viejo, Kaliforniya'daki Soka University of America'dan mezun oldu. Sekiz farklı dilde çeşitli seviyelerde yeterliliğe sahiptir. Üniversite yıllarında bir dönem İspanya'nın Barselona şehrinde yurtdışı eğitimi aldı . Bu gezi sırasında İspanyol diline tamamen dalma fırsatı buldu.
Mafi şu anda Irvine, Kaliforniya'da ikamet ediyor ve yazmaya devam ediyor. 2013 yılında yazar Ransom Riggs ile evlendi. Mart 2017'de Mafi, Twitter üzerinden hamile olduğunu duyurdu. 30 Mayıs 2017'de Layla adında bir kız çocuğu dünyaya getirdi. Kendisini Müslüman olarak tanımlıyor.
