Çünkü yaşayan birinin kendi gerçekliği vardır, diyor Ivan. Giden kişinin gerçekliği yoktur, yalnızca düşüncelerde sürdürür varlığını. Düşüncelerden de silindi mi tamamen gitmiş demektir. Yani onu aklıma getirmediğimde aslında varlığını sona erdirmiş oluyorum.
Artık o zamanları düşünemiyorum bile. Hatırlamak istesem de yapamıyorum. O zamandan beri her şey bana anlamsız geliyor. Hem de her şey. Hayatım bitmek bilmeyen, devam edip duran korkunç bir kabus gibi ve ben bir türlü uyanamıyorum.