Yetişib mahi-Muhərrəm, yenə də qəm dəmidir,
Bu qara köynəyim əynimdə, Hüseyn pərçəmidir.
Mənə tən eyləmə biçarə ki, bu qarə nədir,
Bunu dərk eyləməz hər sən kimi biçarə nədir.
Axı hardan biləsən, çarəsizə çarə nədir,
Bu qara şiələrin dərdlərinin məlhəmidir,
Bu qara köynəyim əynimdə, Hüseyn pərçəmidir.
Bilisən şiə niyə qarə libasnan öyünür,
Çünki sadiqdi onun qəlbi Hüseynnən döyünür.
Sənə pirahənimin rəngi əcaib görünür,
Gördüyün Fatimənin sinəsinin həmdəmidir,
Bu qara köynəyim əynimdə Hüseyn pərçəmidir.