"... kim olduğum nereden geldiğim hiç o kadar mühim değil. Aynı şekilde senin kim olduğun da, nereden geldiğin de hiç mühim değil... İnsanız, anlıyor musun, insanız biz!"
Ne zamandır sesi çıkmayan Halide Salih, dalgın, kendi kendine konuşur gibi,
"Tuhaf şey,sanki bütün siirler gölgeleri anlatmış. "Sesler vardı ama duyulmuyordu.' Tıpkı bizim sesimiz gibi.
Şekiller çizildi
Hatıra dediğimiz şeyleri verdiler
Yalnızlar gibi dolaştığımız
Sokaklarınızdan geçtik
Evlerinizin ikinci katlarını unutamadık
Güzel insanlar gördük sizlere benzer
Yüzleri kalbimizde
Giden şeylerin arkasından baktık
Sizi ağlatan
Gelen şeylere baktığımız gibi
Sizin isimsiz şeyleriniz yoktu
İsminiz olmalıydı mutlaka
Bazı şeyleriniz unutulmak için
Solgun çiçekleri gibi
Bazı memleketlerin
Sesler vardı ama duyulmuyordu
Misalsiz bir dünyaydı bu
Bize dair
Gölgeler kapatıyor gözlerini; başlarında eski âlemlerin sarhoşluğuyla Istanbul'u dinliyorlar.
Gecenin sessizliğinde Orhan Veli' nin dizeleriyle dile gelen Istanbul sesleri...
Yüz sene sonra bugünkü dünyadan
Bir tek insan kalmadığı gün.
Sicilya sahillerinde yaşayan balıkçı
Bir yaz sabahı ağlarını atarken denize
Her zamankinden daha geniş gökyüzüne bakıp
Benden bir mısra mırıldanacak şarkı halinde
Bu dünyadan Mehmet Ali isminde bir şairin
Gelip geçtiğini bilmeksizin.