Narin
@Naree_
"... kim olduğum nereden geldiğim hiç o kadar mühim değil. Aynı şekilde senin kim olduğun da, nereden geldiğin de hiç mühim değil... İnsanız, anlıyor musun, insanız biz!"
108 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Karanlığın bütün gölgeleri yuttuğu bir İstanbul akşamı. Bütün sesler susmuş. Yalnızca gelip geçenlerin görmediği, duymadığı Gölgeler’in sesleri yankılanıyor sokaklarda. Son bir kez söylenen şarkı gibi, son bir kez yazılan şiir gibi, “son bakışta aşk”ta dile gelen sevda sözleri gibi… Gölgeler konuşuyorlar karanlıkta…
Fatih Sultan Mehmed, Mustafa Kemal Atatürk, Halide Edip Adıvar, Reşat Nuri Güntekin, Nâzım Hikmet, Yahya Kemal, Sabahattin Ali, Orhan Kemal, Yaşar Kemal, Kemal Tahir, Orhan Veli, Ülkü Tamer, Ece
Ayhan, Cemal Süreya ve Attilâ İlhan'ın gölgeleri...
Şiirin tapınağı önünde vecd halinde bekliyor İstanbul, ona yeniden hayat verecek son kelimeyi…
Sultan Ahmed Meydanı'nda bir gece hepsi bir araya geliyor. Hayali ama neşeli bir buluşma için...
Reklam
"İnsan kalabilmek"
Insanın içini ısıtan kimi zaman güldüren hikayelerden oluşuyor kitabımız. Önyargılı olanlar bu kitabı okumayarak Çok şey kaçırıyorlar. Lütfen ön yargılarınızı bir kenara bırakın ve bu kitabı okuyun...
Özgür olman dileği ile " Selo başkan"
Tamam, ateş düştüğü yeri yakardı ama hayat olduğu gibi devam etmemeliydi.
Uzayın boşluğuna savrulup yok olmuyordu acılar....
“Gün Olur Devran Döner” de Savcı Salim Beyi, işkencede ölen çoban Devran’ın çakmak çakmak olmuş gözlerindeki dehşeti yıllar sonra oğlunu ölümün kıyısından döndüğünde görebilir. Yüce çıkarlar gözetilerek düzenlenen sahte otopsi raporunun altına attığı imza vicdan azabına dönüşür yüreğinde. Utançtır.
“Ardiye” de kışın her şeyin buz kestiği gecenin ayazında sobada yakacak odun alamadığı için soğuktan donmasına mahallede Orhan’dan başka kimsenin umursamazlığının yok ettiği küçük bir bedendir.
“Direnmek Güzeldir” de sevgilinin yanında omuz omuza haksız isten çıkarmalara direnemeyip korkunun girdabında yok olup giderken onun yüzüne savrulan yolunmuş saçlarıdır.
“AVM” de ailesine bakmak zorunda olan Zeynep’in her sabah şefin onur kırıcı tırnak kontrollerinde içindeki sesi bastırması, Zeynep’in öfkesinin en sonunda arkadaşına yapılan haksızlığa boyun eğmeyip isyana dönüşmesinin gururudur. Hakların aranacağına dair umuttur.
“İnsan Kalabilmek” de Ege’de boğulan binlerce mülteci, Cizre’de bodrumda yananlar vardır bir de o insanların acılarına yabancı, insan olabilmeyi Bodrum’da yanmak olduğunu düşünen insanlardaki anlaşılmaz duyarsızlıktır, yürek yakan bir sorudur: bodrumda yananlara yanmayana insan denir mi?
"HAYAT HEP YARIMDIR"
Oysa mutluluk dinginlik hali değildir; kavganın, mücadelenin,çatışmanın içinde büyür en büyük anlam ve en büyük mutluluk.
Işte o zaman gozlerden süzülen her bakış anlamlı olur.
Dudaktan dökülen her gülüş.
Saçlarının kokusu o zaman bir başkadır işte.
Teninin,terinin kokusu.
Sevmelere doyulmazki o zaman.
Duyulmasın ille de sevişmelere....
Siyasetçi kimliğiyle değilde yazar kimliğiyle okunduğunda insanda çok ayrı duyguları aynı anda yaşatıyor. Dostluğu, sevgiyi , özgürlüğü , mutluluğu .Öyle güzel ele alıyor ki bittiğine çok
Üzüldüm. Bu kitabın bende ki yeri apayrı belki de hayatim boyunca unutamayacağım...
Ön yargılarınızdan sıyrılıp okumanızı tavsiye ediyorum...
Özgür olman dileği ile SELO başkan...
Katlledilen ve Şiddet Mağduru Tüm Kadınlara...
Seher'i ilk elime aldığımda arka kapak yazısında Oya Baydar'ın keşke, halkına, ülkesine, dünyaya karşı duyduğu sorumluluk ağır basmasaydı da yazar olsaydı diye hayıflandım.
Tamda o düşüncedeyim keşke bir edebiyat yazarı olsaydı demedem edemiyorum. Ama ülkemizin demirtaş gibi halkını,savunacak siyasetçilere de ihtiyacı var.
Okuduğunuzda bir siyasetçinin edebi kalemini ne kadar ustaca kullanabildiğinin şahidi olacaksınız.
Selahattin Demirtaş’a olan ön yargınızla bu kitaba yaklaşmayınız. Yazarın siyasi kimliği ile yazdığı hikayeler aynı muameleyi görmemeli. Kitabımızdaki her hikayenin güzel bir atmosferi var beğenerek okuyacağınızdan şüphem yok.Güzel okunaklı hikayelerden oluşan bir kitaptır,iyi okumalar...
Siyaset ve sanat disiplinleri birbirine benzemez. Siyaset; doğru zamanda siyasi açıdan doğru olanı söylemek ve gerçek düşünceleri saklamak ilkesine sahipken, sanatçı deyim yerindeyse yüreğini kazıyarak en gizli duygularını, en büyük kitleyle paylaşmaya koşullanmıştır. Bu açıdan Selahattin Demirtaş’ın değerli öykülerini özel bir yere koymamız gerekir diye düşünüyorum. Acılar karşısında duyarlı bir yüreğin çığlığını yansıtan bu öyküler, siyasetten çok daha derin bir insani damara dokunuyor.
Kitabın özenli ve akıcı bir Türkçeyle yazılmış olması, hem estetik hem de toplumsal açıdan ayrıca övgüye değer. Bu ülkedeki herkesi birleştirecek olan ortak payda sanatın büyülü yaratıcılığında gizli. Çünkü sanat, vicdanın dilidir. Selahattin Demirtaş da bu dili konuşuyor.
- Zülfü Livaneli -
#okudum#
İsmini görünce kitabın bir Kırmızı Saçlı Kadın’a aşık olan bir erkeğin hikayesi olduğunu düşünüyorsunuz. Temelde öyle denebilir, hatta aslında öyle ama bambaşka bir olay örgüsü var. İki eski efsane ile iç içe işlenmiş kitap. Babasını öldüren oğul Oidipus’un ve oğlunu öldüren baba Rüstem’in efsaneleri ile kitapta asıl yaşananlar iç içe gidiyor. Yani kitap bir aşk hikayesi gibi görünse de bu iki efsaneyle birlikte aşktan çok baba-oğul ilişkisini ve kaderi ele alan bir roman olmuş. Tarih tekerrür eder sözüne benzettim ben bunu.
Kesinlikle bir aşk hikayesinden cok daha fazlası.
"Sanki allah'babalar oğullarının ve oğullar babalarının canını rahatlıkla alabilsin ve böylece O'nun büyük nizamı sürsün diye bir an babaların ve oğulların akıllarını başlarından alıyordu..
"Akılları başlarında olmadığı için babasını öldüren Oidipus ile oğlunu öldüren Rustem'e masum diyebilirmiydik?
"Oidipus'un günahının babasını öldürmek degil, Allah'ın onun için biçtiği kaderden kaçmaya çalışmak olduğunu düşünüyorlardı. Aynı şekilde Rüstem'in günahı da oğlunu öldürmek degil,bir gecelik sevişmeden bir oğul sahibi olmak ve bu oğula babalık edememekti...
Reklam