Bu gibi durumlarda başkaları ne yapar bilmem, amma ben yalnızlığı ararım. Üzüntümü kimseye belli etmem.Herkesin derdi kendine yeter. Dişimi sıkar, üzüntümün geçmesini beklerim.
"...Bir kılıç,alacağı canların bedelini önceden ödermiş.Dövüle-dövüle"- diye devam etti.Öyleydi belki de,ruhumuz dövüldükçe keskinleşiyor ve hayata karşı olan bedelini ödüyordu.