Naciye yılmaz
@Nasl19
Şu anda okuduğu kitap
Düşünsene, senin için çırpınan bir kalp var ve tüm kalbiyle
severken, ağlaya ağlaya ah ediyor. Neydi onu bu hâle getiren?
Nasıl bir can yanmışlığıdır ki bu; saç teline za-
rar gelmesin diyenle, iki yakası bir araya gelme-
sin diyen aynı kişi olacak kadar canı yanıyor?
Seven bir kalbe bu kadar ağır yük nasıl yüklenir sahiden?
YANLIŞ YOLA SAPTIK
Başladığımız noktaya geri döndük hep. Yapmam dediği-
miz hataları defalarca yaptık. Ayrıca hata dediysem, ba-
zen iyilikler de hata gibi olabilir, ondan bahsediyorum. Mesela
bir çiçeği her gün suluyorsun, sohbet ediyorsun, pencerende
güneş gören bir yere koyuyorsun. Sonra bir bakmışsın hiç bü-
yümüyor, o zaman anlıyorsun plastik bir çiçekmiş. Bakın değer
bilmeyene değer vermekte böyle bir şey esasında.
İçinde şimşekler de çaksa sen kırmamak için uğraşıyorsun.
Israrla içi çürümüş insanların kalbine çiçekler ektim durdum.
Ha sahte çiçek ha seni anlamayan bir kalp. Bu ikisine de ve-
rilen emeğin beni bir yerlere götürdüğünü görmedim. Evet, her
şeyin karşılığını beklemek doğru değil ama abi insan biraz da
sevilmek istiyor be.
Yan yana geçirdiğimiz her anıyı yana yana unutmaya çalışı-
yorum. Sen benim iyi kilerimi keşkelere çevirenimsin.
Gelme artık. Ne seni sevecek bir kalp bıraktın ne de senli
yarınlar. Geçip giderken onları da götürdün.
Beklemekse bekledim. Yediğim her lokmam boğazımda jilet gibi
dizildi mesela. Telefonum çalmadığı hâlde her seste sarıldım ona.
Beni sevdiğin günleri özlüyorum ama artık seni özlemiyo-
rum sanırım.
Gitmeliyim belki de buralardan, en fazla bir sonbahar günü
dönerim bu kente. Bastığın her kaldırım taşına basmanın heye-
canı da olmaz içimde.