Mən Hacı Axundun bağındakı sarı gülləri xatırladım. Bir dəfə Səriyyə qara gözləri ilə gülümsəyib mənə dedi:
- Bax, bu sarı güllərdən qırmıyasan…
Mən soruşdum:
- Nə üçün?
- Ona görə ki, sarı gül ayrılıqdır.
Mən də dedim ki:
- Qırmaram. Mənim sarı rəngdən xoşum gəlmir.
Və mən heç bir zaman sarı gülü üzmədim, amma yenə də biz ayrıldıq.