Mənim Payım

·
Okunma
·
Beğeni
·
724
Gösterim
Adı:
Mənim Payım
Baskı tarihi:
2013
Sayfa sayısı:
420
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789952265972
Kitabın türü:
Dil:
Azerice
Ülke:
Azerbaijan
Yayınevi:
Qanun Nəşriyyatı
Baskılar:
Mənim Payım
Payıma Düşen
Atası və qardaşları 16 yaşlı Məsuməni üzünü görmədiyi oğlana zorla ərə verirlər. Məsumə başqasını sevir. Ali təhsil almaq istəyir. Zorla ərə verildiyi oğlana təslim olmaqdansa, intiharı üstün bilən Məsumə hələ bilmir ki, onun əri ölkənin azadlığı, insanların rifahı üçün mübarizə aparan inqilabçı, təhsilli və müasir adamdı. Sadə və dindar ailənin hicablı, imanlı qızı ateistlərin, solçuların, inqilabçıların arasına düşür...
Hazırda mühacirətdə yaşayan Pərinuş Səniinin “Mənim payım” avtobioqrafik romanında İran qadınının həyatı, ailədə, cəmiyyətdə ona olan münasibət sadə və natural şəkildə təsvir olunur.

Biz Qumdan Tehrana köçəndə atam məktəbə getməyimə icazə verdi. Hətta ona deyəndə ki, Tehran məktəblərində heç kəs çadra örtmür, başıma çadra yerinə yaylıq bağlamağa icazə verdi.
Amma bir şərt qoydu ki, onun ləyaqətinə xələl gətirməyim.
Abbas əmimə qurban olum. Bir dəfə eşitdim ki, atama - deyir:
- Qardaş, qızın zatı gərək yaxşı ola. Məsələ hicabda-zadda deyil. Əgər pis olsa, çadranın altından da min dənə iş görə bilər. İndi ki Tehrana gəlmisən, gərək tehranlılar kimi yaşayasan. Keçdi o zamanlar ki, qızı evdə həbs edirdilər. Qoy məktəbə getsin. Geyimi də o birilər kimi olsun. Yoxsa hamı onu barmaqla göstərər.
Abbas əmim çox düşüncəli adam idi. Belə də olmalı idi. ıo ilə yaxın idi ki, Tehranda yaşayırdı. Quma ancaq orada kimsə
öləndə gələrdi. Atamın anası, rəhmətlik nənəm hər dəfə Abbas əmi gələndə deyirdi:
- Abbas, niyə mənə belə gec-gec baş çəkirsən?
Abbas əmi də hündürdən gülərək:
- Nənə, neynəyim, qohumlara de ki, tez-tez ölsünlər, mən də Quma tez-tez gəlim, - deyirdi.
Nənəm əlini üzünə elə bərk çırpırdı ki, izi uzun müddət getmirdi.
Abbas əminin həyat yoldaşı tehranlı idi. Həmişə Quma gələndə çadra örtərdi. Hamı bilirdi ki, o, Tehranda hicab örtmür. Heç qızları da belə şeylərə əməl eləmirdilər. Məktəbə də hicabsız gedirdilər.
Nənəm öləndən sonra atam onun biz yaşadığımız evini satıb hamının payını verdi.
420 syf.
·6 günde·Beğendi·9/10 puan
Önyarğı ilə yaxınlaşdığım kitab idi. Amma oxuduqca Məsumə ilə böyüdüm, yaşlandım, həyatın hər üzünü gördüm sanki. Həyat sürprizlərlə doludur, hər an hər şey ola bilər. Çox təsirli və axıcı kitabdır, hər kəsə şiddətlə tövsiyyə edərəm.
420 syf.
·Beğendi·9/10 puan
Bir kitabın içində nə olmalıdırsa hər şey var. Yazarın, eləcə də kitabın adını ilk dəfə idi eşidirdim. Bəyənəcəyimə ümidsizliklə kitaba başlasam da əla kitab olduğunu etiraf etmək lazımdır. Hər kəsə tövsiyə edirəm :)
420 syf.
·Beğendi·10/10 puan
“Tarix boyu en çox eziyyeti çekmiş insanlar - qadınlardır” Kitab haqqında fikirlerimi altından xett çektiyim bu cümleyle başlamaq istedim. Heqiqetende beledir bezen bu eziyyetin deyerini bilmeyen, ele bele de olmalıdır kimi fikirleşen düşüncesiz insanlarda var. “Menin Payım” bu kitab meni çox tesirlendirdi Mesumenin çektiyi eziyyetler... Özününde dediyi kimi: “Neçe defe meni gah yuxarı qaldırıb, gah yere çırpdılar. Bunların heç biri menim öz payım deyildi. Heç vaxt heç kim menim mehz özümün kim olduğumu, ne istediyimi soruşmadı.” Mesumcan sen menim xeyalımda gözel heyat yoldaşı, gözel ana, ideal qadın olaraq qalcaqsan. Kitabın sonuna doğru her vereqleri çevirdikce bir ümid seninde üreyince xoşbext olmağını gözleyirdim... Soyuq payız küleyi esirdi. Çox yorğun idin. Tenhalığının yükü ağırlaşmışdı. Qedemlerin süsteleşmişdi. Qara jaketine büründün. Göye baxdın. Qarşıdan çox soyuq bir qış gelirdi... SON
420 syf.
·21 günde·Beğendi·10/10 puan
Mənim payım-İranda qadağan olunmuş daha sonra bestsellər sırasında öz yerini tutmuş bir kitabdır.Əmin ola bilərsizki,oxumağa dəyər və layiq bir kitabdır.Oxmağa sərf etdiyiniz hər dəqiqənində haqqını verir.
420 syf.
·113 günde·Beğendi·10/10 puan
Qalın kitabları o qədər də sevmirəm. Səbrim çatmır sona çatmağa. Amma bunu sona kimi oxudum. Məni sona qədər cəlb etməyi bacardı. Həyatımda çox ümidsiz və depressiv olduğum dövrdə oxumuşdum. Fikir verdim ki, bu kitabda bütün duyğular var. Personajlar mənə çox orijinal və real gəldi. Bu kitabi oxumaq sizə "həyatın hər üzünü gördüm" deyəcək dünya görüşü və anlayış qazandıracaq. Siz də oxuyun, gözəl kitabdır...
420 syf.
·Beğendi·Puan vermedi
Onu fikirləşməmək üçün çox çalışmışam. Onu görəndə ürəyim çırpınmasın, üzüm qızarmasın istəmişəm, amma qarşısını ala bilməmişəm.
Oxumağa dəyərli kitab
420 syf.
·3 günde·Beğendi·10/10 puan
İran ədəbiyyatı deyəndə kitaba qarşı pis fikirlər yaranmışdı ağlımda. Oxumağı düşünmürdüm. Eləki oxumağa qərar verdim kitab məni ilk səhifələrindən öz təsiri altına saldı. Qadınların illər boyu çəkdiyi zülmləri ustalıqla əks etdirir. Qadın haqlarının qorumamız lazım olduğunu hər səhifədə qışqırır. Məncə hər kəsin oxuması vacib olan bir kitabdı.
Sevgilər
420 syf.
·5 günde·Beğendi·9/10 puan
Axrıncı dəfə bir kitabdan bu qədər təsirlənəndə on yeddi yaşım var idi. O vaxtlar bu təsirlənməyi yaşımla əlaqələndirmişdim, amma, bu bioqrafiyanı bitirəndə elə olmadığını anladım. Kitaba başlıyandan, baş obrazımızımın Məsumə olduğunu biləndən sonra elə fikirləşdim ki, daha çox qadınların təsirlənəcəyi bir əsərdir. Amma bir insanın, hələ bu insanın zərif məxluq dediyimiz bir qadının çiyinlərində bu qədər, hətta bizim(kişilərin) daşıya bilməyəcəyimiz qədər yüklə yaşaması, mübarizə aparmasından bəhs edən bu əsərdən təsirlənməməkçün daş olmaq lazımdır.
Kitabda Məsumənin uşaqlığından ahıllığına qədər çəkdiyi əziyyətlərdən, apardığı həyat mübarizəsindən, dözdüyü cəfalardan bəhs edilir. Ailəsi tərəfindən zorla ərə verilməsi, eşqini, sevgisini bir ömür boyu qəlbində boğması və daha artığı. Ümumiyyətlə bu kitabı oxuduqda heçvaxt empati qurmağınızı tövsüyyə etmirəm. Oxunması mütləq olan, dərdlərinizə şükür elətdirən tiplərdən olan bir romandı.
Kitabdan heçnə paylaşmadım oxuduğum vaxtı. O qədər girmişdimki əsərə heçnə qeyd etmədim burda. Çoxda şey yazmaq istəmirəm kitab haqda, oxuyub görərsiz. Sadəcə bağışladğı təsirdən nəsə yazmalı olduğumu düşündüm.
420 syf.
·Beğendi·10/10 puan
Mənim payım.. Bəs bizim həyatdan payımız nədir? Bu pay ürəyimizcədirmi, həyatda bizi daha nə paylar gözləyir?..
Məsumənin həyat payı nə qədər acınacaqlı, kədərli, qəhərlə dolu olsa da, qətiyyəti, gücü, bir ana kimi sarsılmazlığı bir o qədər ibrətamiz idi... Kitabı oxumaq fikrim çoxdandır olmasına baxmayaraq, nədənsə önyarğı var idi içimdə, ərtələyirdim. Nəhayət, sonunda oxudum və indiyəcən oxumamış olmağımın üzüntüsünü çəkirəm. Sanki, 16 yaşıma qayıtdım, oxumağıma icazə olmadı, sevgim ürəyimdə qaldı, dostumdan ayrı düşdüm, üzünü görmədiyim biriylə zorla evləndirildim, intihara girişdim, ölə bilmədim və nə qədər çətinliklər... Dəhşət içində oxudum, oxuduqca yaşadım sanki hər birini.. Ama kitabı bitirib bağlayanda, qalib bir qadın kimi hiss etdim mən də. Qadın olmağın günah olduğunu düşünən bir cəmiyyətdə, ailədə, dimdik ayaqda durmağı bacarmışdı Məsumə. Bir daha qadının gücünü göstərdi bütün dünyaya onun həyat hekayəsi. Tək eşqini, övladlarına qurban verəcək qədər güclü idi..
Hər kəsin, xüsusuilə, hər qadının oxuması gərəkən möhtəşəm üstü bir həyat hekayəsi. Onun həyatı, kədərlərlə dolu, gerçək bir həyat idi.. Əlimdə olsaydı da, illər öncə 16 yaşlı Məsumənin əllərindən tutub düşdüyü bataqlıqdan çıxara bilsəydim kaş..
420 syf.
·Beğendi·10/10 puan
Bu kitabı ingilis dilinə “The Book of Fate”, türk dilinə “Mevsim hep sonbahar”, azərbaycan dilinə isə “Mənim payım” adı ilə tərcümə olunub. Zənnimcə, kitaba ən çox uyğun olan ad “mənim payım”-dır. Çünki bu hekayə öz həyatında payı olmayan birinə aiddir.

“Anam həmişə deyirdi ki, hamının payını ayırıb kənara qoyurlar ki, o payı özü yeyə. Hərdən mənə elə gəlir ki, mənim payım olmayıb. Yeniyetmə vaxtı atama, qardaşlarıma görə öz payımdan keçməli oldum. Sonra ərimə görə. Mənə ya bir qəhrəmanın, ya bir vətən xaininin arvadı kimi baxırdılar. Sonra bir müxalifətçinin anası kimi tanıdılar. Sonra savaşçı anası oldum. Bunların heç biri mənim öz payım deyildi. Heç vaxt heç kim mənim məhz özümün kim olduğumu, nə istədiyimi soruşmadı.”

Avtobioqrafik romanlar çox vaxt insana digər romanlardan daha çox təsir edir, çünki bu kiminsə təsəvvürünün məhsulu deyil, həyatıdır. Məsumənin ən böyük arzularından biri oxumaq, ali təhsil almaqdır. Əvvəllər qardaşları bununla razılaşmasa belə, atasının və müəllimlərinin dəstəyi ilə orta məktəbə gedə bilir. Daha sonralar baş verən hadisələrə görə Məsumə çox kiçik yaşında tələsik evləndirilir. Bütün təhsil həyatının bitdiyini zənn edən Məsumənin bəxti ilk və son dəfə gətirir, təbii ki, bunu xoşbəxtlik hesab edə biləriksə. Əri Həmid müasir biridir, təhsillidir və həyat yoldaşının da təhsilli olmağını istəyir. Ona görə Məsuməyə ali təhsil almaqda “kömək” edir. Kitabda Məsumənin həyatıyla yanaşı, İranda qadına olan münasibəti, həmin dövrdə İranda vəziyyəti də işıqlandırır.

İran həyatı sizin üçün maraqlıdırsa, Betty Mahmudinin “Kızım olmadan asla” kitabını oxuya və “Persepolis” animasiya filmini izləyə bilərsiniz.

Məsumə xoşbəxt olmağa layiq idi. Hər hansısa bir əsərin sonun dəyişmək şansım olsaydı, heç düşünmədən bu kitabı seçərdim. Əlbəttə, əgər sonluq xoşbəxt olsaydı, bu qədət təsir edici olmazdı, düzdür. Amma bunun avtobioqrafik roman olduğunu nəzərə alsaq, bir qadının heç olmazsa, həyatının sonlarına doğru xoşbəxt olmağı əsərin təsir ediciliyindən daha önəmlidir zənnimcə.
420 syf.
·1 günde·10/10 puan
Uzun müddət idi ki, heç bir kitabı bu qədər maraqla oxumurdum. Birnəfəsə və əlimdən qoymadan...Həqiqətən çox maraqlı və möhtəşəm bir romandır. İnsanı nə qədər ağrıtsa da, bir o qədər düşündürür. Əsas hekayə İranın qaramat və mövhumatçı, dindar və geri düşüncəli mühiti olsa da, bəşəri əsərdir. Milyonlarla insanın taleyinə işıq tutan bu roman sadəcə möhtəşəmdir.
420 syf.
·Puan vermedi
Anam həmişə deyirdi ki, hamının payını ayırıb kənara qoyurlar ki, özü yeyə. Hərdən mənə elə gəlir ki, mənim payım olmayıb . Yeniyetmə vaxtda atama , qardaşlarıma görə öz payimdan keçməli oldum. Sonra ərimə görə. Mənə ya bir qəhrəmanın, ya bir vətən xaininin arvadı kimi baxırdılar. Sonra bir müxalifətçinin anası kimi tanıdılar. Sonra savaşçı anası oldum. Neçə dəfə məni gah yuxarı qaldırıb, gah yerə çırpdilar. Bunların heç biri mənim payım deyildi. Heç vaxt heç kim mənim məhz özümün kim olduğumu, nə istədiyimi soruşmadı..
Adam bu yaşa çatanda keçmiş onun üçün gözəlləşir. Hətta pis günləri də gözəl görünür. Gənc olanda gələcəyi fikirləşirik. Gələn il necə olacaq, beş ildən sonra nə olacaq? Tələsirik ki, günlər tez-tez keçsin və biz tez gələcəyə çataq. Amma elə ki yaşa dolursan, daha gələcək olmadığına görə keçmişə baxırsan.
Qardaş, qızın zatı gərək yaxşı ola. Məsələ hicabda-zadda deyil. Əgər pis olsa çatdıranın altından da min dənə iş görə bilər. İndi ki Tehrana gəlmisən gərək tehranlılar kimi yaşıyasan. Keçdi o zamanlar ki, qızı evdə həbs edirdilər. Qoy məktəbə getsin. Geymi də o birilər kimi olsun. Yoxsa hamı ona barmaqla göstərər...
Nə şairanədi! Aşiq olmaq belədir. Amma mən sənin kimi hissiyyatlı deyiləm. Bəzi aşiqlərin işlərini və ya sözlərini eşidəndə gülməyim gəlir. Qızarmıram da. Bəs mən aşiq olduğumu haradan biləcəm?
Adam bu yaşa çatanda keçmiş onun üçün gözəlləşir. Hətta pis günləri də gözəl görünür. Gənc olanda gələcəyi fikirləşirik. Gələn il necə olacaq, beş ildən sonra nə olacaq? Tələsirik ki, günlər tez-tez keçsin və biz tez gələcəyə çataq. Amma elə ki yaşa dolursan, daha gələcək olmadığına görə keçmişə baxırsan...

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Mənim Payım
Baskı tarihi:
2013
Sayfa sayısı:
420
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789952265972
Kitabın türü:
Dil:
Azerice
Ülke:
Azerbaijan
Yayınevi:
Qanun Nəşriyyatı
Baskılar:
Mənim Payım
Payıma Düşen
Atası və qardaşları 16 yaşlı Məsuməni üzünü görmədiyi oğlana zorla ərə verirlər. Məsumə başqasını sevir. Ali təhsil almaq istəyir. Zorla ərə verildiyi oğlana təslim olmaqdansa, intiharı üstün bilən Məsumə hələ bilmir ki, onun əri ölkənin azadlığı, insanların rifahı üçün mübarizə aparan inqilabçı, təhsilli və müasir adamdı. Sadə və dindar ailənin hicablı, imanlı qızı ateistlərin, solçuların, inqilabçıların arasına düşür...
Hazırda mühacirətdə yaşayan Pərinuş Səniinin “Mənim payım” avtobioqrafik romanında İran qadınının həyatı, ailədə, cəmiyyətdə ona olan münasibət sadə və natural şəkildə təsvir olunur.

Biz Qumdan Tehrana köçəndə atam məktəbə getməyimə icazə verdi. Hətta ona deyəndə ki, Tehran məktəblərində heç kəs çadra örtmür, başıma çadra yerinə yaylıq bağlamağa icazə verdi.
Amma bir şərt qoydu ki, onun ləyaqətinə xələl gətirməyim.
Abbas əmimə qurban olum. Bir dəfə eşitdim ki, atama - deyir:
- Qardaş, qızın zatı gərək yaxşı ola. Məsələ hicabda-zadda deyil. Əgər pis olsa, çadranın altından da min dənə iş görə bilər. İndi ki Tehrana gəlmisən, gərək tehranlılar kimi yaşayasan. Keçdi o zamanlar ki, qızı evdə həbs edirdilər. Qoy məktəbə getsin. Geyimi də o birilər kimi olsun. Yoxsa hamı onu barmaqla göstərər.
Abbas əmim çox düşüncəli adam idi. Belə də olmalı idi. ıo ilə yaxın idi ki, Tehranda yaşayırdı. Quma ancaq orada kimsə
öləndə gələrdi. Atamın anası, rəhmətlik nənəm hər dəfə Abbas əmi gələndə deyirdi:
- Abbas, niyə mənə belə gec-gec baş çəkirsən?
Abbas əmi də hündürdən gülərək:
- Nənə, neynəyim, qohumlara de ki, tez-tez ölsünlər, mən də Quma tez-tez gəlim, - deyirdi.
Nənəm əlini üzünə elə bərk çırpırdı ki, izi uzun müddət getmirdi.
Abbas əminin həyat yoldaşı tehranlı idi. Həmişə Quma gələndə çadra örtərdi. Hamı bilirdi ki, o, Tehranda hicab örtmür. Heç qızları da belə şeylərə əməl eləmirdilər. Məktəbə də hicabsız gedirdilər.
Nənəm öləndən sonra atam onun biz yaşadığımız evini satıb hamının payını verdi.

Kitabı okuyanlar 221 okur

  • Hop
  • Gulshen Dadashova
  • Fərmayıl İsayev
  • Pervin Ergün Babazade
  • Musa Yusifzade
  • türkannes
  • gulsen
  • Röya
  • Vüqar Qurbanov
  • Elshan Gasimov

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%58.6 (58)
9
%22.2 (22)
8
%9.1 (9)
7
%5.1 (5)
6
%2 (2)
5
%1 (1)
4
%0
3
%2 (2)
2
%0
1
%0