6 Şubat… Kalbimizde Açılan Yara
O gece saatler durdu.
Uykular yarım kaldı, hayaller enkaz altında kaldı…
Bir sabaha binlerce eksikle uyandık.
Anneler evlatsız, çocuklar yuvasız kaldı.
Bir şehir değil, bir ülke ağladı…
Soğukta umut bekleyen elleri,
“Sesimi duyan var mı?” diye haykıran yürekleri
hiç unutmadık…
Toprağa verdiğimiz her can,
kalbimizde sonsuza kadar yaşayacak.
6 Şubat bize acıyı öğretti,
ama aynı zamanda birbirimize tutunmayı da…
Unutmadık…
Unutturmayacağız…
Dualarımız hep sizinle…