Naz307
@Naz307
Okumak, alışkanlıkların en asilidir️️︎
Şu anda okuduğu kitap
Oblomov, Oblomovluk…
Kulağa çok tuhaf gelse de, bu nedir? nasıl bir şeydir? Bir insan nasıl Oblomovluk halinde olur? Çok tuaf değil mi?
Değil arkadaşlar, aslında çok garip bir hayat, bir serüven, bir roman okuyormuşuz gibi başlıyor roman.Sonra sizi içine çekiyor,düşündürüyor,hayatınızı sorgulatıyor, hayattaki amacınız belirlemeye, sizi bir uçurumdan atarmışcasına itiyor.Bir aydınlanma bir uyanış gerçekleştiriyorsunuz.Sonra bu kitap bir aşkla yeşeriyor, aşkın o eşsiz güzelliğiyle yola koyuluyor, bu aşk bütün dağları, ovaları, denizleri aşıp sayfalarca ilerliyor. Ve sonra yine karşımıza çıkan şey Oblomovluk!
Olur mu öyle şey diyorsunuz, ama oluyor çünkü insan kendi tembelliğine alışırsa ve direnmezse bu kitapta olduğu kadar abartılacak olmasa bile, kendi yaşantısında bir amacı olmadığı için hayatı yaşamak ve görmek istemez.
 Yine de Oblomov bile olsanız, içinizdeki iyiliği, saflığı dürüstlüğü, sevgiyi, şefkati unutmamanız gerekiyor.
Bir çok karakter oluşturulur kitaplarda ama hiçbiri Oblomov gibi değildir, çünkü Oblomov’un içinde kimseyi incitmeden, kimseyi kırmadan, sadece kendi hayatıyla yaşama arzusu vardır. 
Oblomov
(Ben yine bir hayat yaşayarak bu kitabı bitirmiş oldum.Mutluyum.Tavsiyedir.İyi okumalar…)
 
Oblomov
(Ben yine bir hayat yaşayarak bu kitabı bitirmiş oldum.Mutluyum.Tavsiyedir.İyi okumalar…)
 
Onda sevdiğin şey zekadan daha değerli bir şeydi; onun dürüstlüğünü, vefalı yüreğini sevdin.Saf altın gibi taşıdığı bu değer onun doğuşunda vardı, hayat o yanını hiç değiştirmedi. Birçok zorlukla karşılaştı, donuklaştı, uyuştu, neşesi zevki bozuldu, yaşama gücünü yitirdi.Ama yüreği hiçbir sahteliğe düşmedi, lekesiz kaldı.