“Onların kalpleri de
Seninki gibi sanıyorsun
Herkes o kadar yumuşak
O kadar şefkat dolu olamaz oysa.
Oldukları gibi görmüyorsun insanları
Olabilecekleri gibi görüyorsun.
Kendinden veriyor, veriyorsun
Onlar her şeyini çekip alıncaya
Ve için bomboş kalıncaya dek...”
“En az benim kadar
Mücadele etmeyi bilen birine
İhtiyacım var
Ayakta kalmanın fazla ağır geldiği günlerde
Ayaklarımı kucağında tutmaya razı birine
Daha ben bile ne istediğimi bilmezken
Tam da ihtiyacım olanı verem biri
Konuşmasam bile
Beni anlayan...”