Gelişini, gidişini, sevmeyişini ve beni görmezden gelişini... Her şeyini. Bir yerden sonra baktım ki olmuyor, bıraktım uğraşmayı. Baktım ki elimi taşın altına koyan yalnızca benim, vazgeçtim. Baktım ki sen görmüyorsun hiçbir şeyi, bizi ben de bitirdim.
Ve biliyor musun sevgilim, yollar gitmen için değil, bana gelmen için de vardı. Sen hep gidendin... Ben de kalan. Acıyan. Kanayan. Ve sana kanan. Sen öğrettin yolun bana gelen tarafında severek vazgeçmeyi. Bir daha kimseye güvenmemem gerektiğini... Ve sevmemeyi.