En önemlisi de bilinç. İnsanlar acımasızlaşabilir, hassasiyetlerini yitirebilir, kan gözyaşı ve acı görmeye alışabilirler, tıpkı kasaplar ya da bazı doktorlar ya da askerler gibi ; ama hakikati bir kez öğrendikten sonra ondan vazgeçmek nasıl mümkün olabilir?
Tanrım ayaklarım yok. Öyle severdim ki bisiklete binmeyi, yürümeyi ve koşmayı, ama şimdi ayaklarım yok. Sağ ayağımla oğlumu sallardım, o da gülerdi ama şimdi... Kahrolun hepinizin! Ne diye gideceğim eve artık? Sadece otuz yaşındayım... Kahrolun hepiniz!
Ben pislikten çıldırıyorum, siz ev diyorsunuz! Sığır gibiyim, kendimden iğreniyorum, kendimi tanıyamıyorum ve ölüm o kadar da korkunç gelmiyor artık...