Naz
@Nazdiyebirii
Aile danışmanı
431 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Baktığın sensin, gördüğün sensin, söylediğin sensin. İnsan içindekini sızdırır; gördüğü şey kusurlu ya da kötü olsa bile onu dile getiriş biçimi kendi hakikatini ele verir. Mesele yalnızca neyi gördüğün değil, onu hangi dille ifade ettiğindir. İfade, insanın aynasıdır.
İnsanların düşüncelerini ifade ederken aynı anlama gelen birçok sözcük içinden kendilerine seçtikleri kelimeler bile his dünyaları hakkında çok güvenilir bilgiler verir meselaaa..
Naz bir yorumu yanıtladı.
Bence insan kendini bir çıkmazda hissettiğinde, çözümü kendi bulabilecek güce sahip olsa bile, birinin sakin bir sesle “Bak, şöyle yap; bu yoldan git” demesine ihtiyaç duyuyor. Çünkü insan çıkmazın içinde kalınca, mesafe kayboluyor, yönler birbirine karışıyor. Yolunu değil, ufkunu kaybediyor; bildiği şeyleri bile göremez hale geliyor.
Buna çok da bel bağlamamak gerekli zira birilerinin fikirleri önemli hale gelirse doğru bildiği şeyi yapmakta, iç güdülerine güvenmekte tereddüt eder hale geliyor insan.
Tabi başkasının fikrine bel bağlamak, tamamen teslim olmak da sağlıklı değil. Benim kastettiğim, yönünü başkasına bırakmak değil; bazen insanın zaten içinde olan şeyi görebilmesi için dışarıdan sakin bir bakışa ihtiyaç duyması.
Bir şeye canın sıkılır ağlarsın ama sistem eski kayıtları da otomatik yükler. Artık bir şey, bir şey değildir. Biriken ağlama işini bitirirsin diğer işlerin aksamaz, ağlama parça parça gelip bölmez hayatı..
Oof hataydı, yaptık işte. Ne yapalım şimdi, ömrümüzün sonuna kadar oturup ağlayalım mı? İnsan bazen yanlış yapar, bazen kırılır, bazen de kendi eliyle dağıtır her şeyi. Hayat biraz da böyleli bir şey zaten. Sürekli doğruyu bulan değil, düşe kalka yaşamayı öğrenen bir varlık insan.
Hata, yani insan olmanın izi..