Meseleleri kendi haline bırakmayı bilmek, gönül ferahlığıyla insanları ve olayları olduğu gibi kabul etmek, sadrı genişletmek(sosyal ve duygusal esneklik olarak düşünebilirsiniz), kendini bilişsel olarak hep geliştirmek, biraz da susmak... Sabah sabah size içsel huzurun haritasını çıkardım.
Teşekküre gerek yok.
Gün içinde içimi hoş eden iki şey var: Yolda yürürken hanımelinin görünmeden kokusuyla “buradayım” diye seslenmesi,kendini fark ettirmesi ve gül reçeli. Koca hayatın bütün felsefesi, bir çiçeğin nazında ve bir reçelin tadında saklıymış meğer. Ayyy… Benim standartlarım artık bu kadar mütevazı.
Güzel bir günn ✨