Ay bu insanlar kim ve neden her şeye karışıyorlar? Baskı yapmayın, burası benim profilim. İster şarkı sözü paylaşırım, ister “bugün kimseyi görmek istemiyorum” yazarım, ister dedemin takma dişlerini atarım.
Bugün birileri bir şeyler anlatıyor. Ben ise zihnimde Madrigal konserindeyim.“Ya sen ya da hiç, sen ya da hiç… düğümlenir peşimde gölgeeeen…”
Mevcut bulunamıyorum.
music.youtube.com/watch?v=hC7m5z6...
Sözcükler bizi kör eder. Tüm duygularımızı ve düşüncelerimizi birer sözcüğün içine sıkıştırma yolundaki baskın faaliyet, duyularımız aracılığıyla ulaşacağımız kavrayışı engeller, önünü keser. Böylece duyular, sözcüklere bir yardımcı olarak kullanılır yalnızca. Yalnızca sözcüğün anlamını zenginleştirmek için kullanırız onları.
Birbirimizi anlayamayacağız korkusuyla, sözcükleri gereğinden çok fazla kullanıyoruz. Konuşmamanın, iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden, kabalık olarak görülmesinden korkuyoruz. Ayrıca, çok fazla konuşuyoruz. Sessizlik bizi ürkütüyor.