İnsan bazen kendine yetemiyor,
içindeki sessizliği bile susturamıyor.
Ne yaparsa yapsın eksik kalan bir şeyler oluyor,
adı konmamış bir yorgunluk omuzlarına çöküyor.
Kendi içine sığamadığı anlar var insanın,
kalabalıklar bile dar geliyor o boşluğa.
Gülse de, konuşsa da, içinde hep yarım kalan bir cümle duruyor.
Ve en çok da insan, kendine yetişemediğinde yoruluyor..