Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum. Orhan Veli Kanık,
Gidersen kar yağar avuçlarıma, üşürsün.
Bir ceylan sessizliği olur burda aşklar,
Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında,
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler.
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde.
Son konuşma da beni rahatsız etme dedi, Kırgınlıkla söyledi yapma bırakma vazgeçme dedim kendi kendime. Buz gibi ses tonu kulaklarım da çınlayınca kalbime bir cam parçası battı sanki.
Cam kenarında ağladım.. Islanmıştı gözlerim Hafiften soğuk rüzgar esiyordu bir de. Nefesim kesildi öksürüyordum.
Ve ona şunu söylemek isterdim. İnsan uzaktan da seviyor be hayvan ben sana dokunmadan gül Cemalini, cennet gözlerini, bakmaya kiyamadigim gamzelerini uzaktan öyle sevdim ki orda ölmek istedim.