Səadət Nəzirova
@Nazirova
Çünkü insan kötülük yapmıyorsa, fırsat çıkamadığındandır. (Emile Zola)
Şu anda okuduğu kitap
Kendi ufuklarının ötesinden gelen bu adamın bu gibi anlarda, kendininkilerden daha geniş, daha derin kavramlarla, kendi ufkunu aydınlatmakta olduğunu tahmin ve tasavvur edemezdi.
Reklam
Hayatı yaşamaya değer kılan buydu işte! Çamurların içinden, pislik çukurları içinden bir manevi haşmetin yükseldiğini görmek; kendi kendini yükseltmek ve üzerinden çamur sızan gözlerle ilk defa, belli belirsiz, uzak bir güzelliği görmek; manevi zaaflar içinden, kolayca günaha düşen insan yaradılışı içinden, kötülük ve bütün canavarlıkların dipsiz kuyusu içinden kuvvetin, hakikatin ve Allah vergisi bir manevi üstünlüğün yükseldiğini görmek.
Cennetteki azizler için saflıktan, temizlikten başka bir şey düşünülebilir miydi? Onların övgüye ihtiyaçları yoktu. Ama ya çirkefin içindeki azizler - ah, işte asıl harika olan, ebediyen harika kalacak olan şey buydu!
Sanki kötü bir şey yapmış, ya da ruhen kendini kirli hissediyormuş gibi kendi kendinden nefret eder bir hali vardı. İçinde iyi olan herşey lekelenmişti.
Ama iyi şeylerin bile fazlası fazladır.