Beraber yanmak için yapılmış iki tane kandil vardı. Alevlerini, birleşmek istiyor gibi, birbirlerine eğerlerdi ve birisinin yetişemediği yeri öteki aydınlatırdı...
Aralarında ipek kumaşlar gibi kıvrılan ve parlayan ışık huzmeleri gidip gelirdi. O kadar benzer ışıklarla yanarlardi ki, etrafa dağıttıkları aydınlığın ayrı yerlerden geldiğine ihtimal vermek mümkün değildi. Fakat bir gün, yağı çok, fitili yolunda, haznesi sağlam olan bu kandillerin biri, en beklenmedik zamanda yavaşça kararıverdi.
Bana tanımadığım şeylerden, saklı güzellikler ve hakikatlerden bahsedebilir misin ? Ve bana bunları herkesten daha güzel olarak yazacak kudreti kendinde buluyor musun ?