Nazlıcan

Nazlıcan
@Nazlcnkl
Liberté, égalité, fraternité
Burada, yaşadığı bu ülkede, tecavüz kurbanlarının suçlu görüldüklerini çok iyi biliyordu. Bu ülkede kadına saygı duyulmuyordu...
Sayfa 79 - Yan Pasaj Yayınevi, 23.Baskı, Şubat 2025
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Zamanla alışacaksın," diye telkin etmişti onu. Yalan söylemişti. Alışılmıyordu...
Sayfa 16 - Yan Pasaj Yayınevi, 23.Baskı, Şubat 2025
Kardeşim İkbal!
Bindiğim otobüste şoför tarafından öldürülmeden, Özgecan gibi Evimin önünde tanımadığım biri tarafından katledilmeden, Ceren gibi Sözde çocuğumun babası bıçaklayıp öldürmeden, Emine Bulut gibi Ve bilmem kaç parçaya ayrılmadan İkbal gibi Yaşamak, yaşamak, sadece korkmadan yaşamak istiyorum. Kendim için, ailem için, arkadaşlarım için, kız kardeşlerim için endişelenmek istemiyorum. Yoruldum bu ülkede kadın olmaktan. Her olayda siyah ekranlara öfke kusmaktan yoruldum. Korkuyorum artık. Otobüse binerken kadın şoför varsa biniyorum. Yalnız başıma dışarı çıkamıyorum. Gündüz vakti bile koşarak geçiyorum sokaklardan. Tek başıma oturamıyorum bir parkta ya da bir bankta. Her defasında daha gür çıkardı sesim, nerede bir kız kardeşimin canı yansa ben çok daha gür sesle bağırırdım. inancımı yitirdim, sesim çıkmıyor artık. Yas tutmaktan sesim çıkmıyor. Özürler diliyoruz kadınlarımızdan. Aflar istiyoruz. Bedeni bilmem kaç parçaya ayrılmış kadından neyin özrünü diliyoruz ki? Kızının kafatasına haykıran, ağıtlar yakan bir anneden neyin affını istiyoruz? Hepimiz suçluyuz. Hepiniz suçlusunuz! Tanrı da affetmesin sizi, affetmeyen milyonlarca kadın gibi.