"Oturduğu yerden insanları tanıyamayacağını söyledim. "Öyleyse, ben de hayatımın sonuna kadar aynı yerde kımıldamadan oturacağım." dedi. "Herkes istediği kadar koşsun. Beni anlayacak insan, oturduğum yerde de beni bulur. Oturacağım ve bekleyeceğim."
"Benim de herkes gibi kaygısız, sevinç dolu bir yaşantıya hakkım yok mu? Ben de herkes gibi günlük sevinçlerin, heyecanların akışına kapılıp gidemez miyim? Neden olaylar benim üzerimde silinmez izler bırakıyor?"