Ve üzüntüye yenik düşmemek için, hayata devam edebilmek için buna asılmaya ihtiyacı vardı. Kamal'in teni, hayatın üzüntüsüne karşı en etkili merhemdi. Giulia sadece haz alan bir bedenden ibaret olmak istiyordu çünkü onu ayakta, hatta hayatta tutan yegâne şey, bedeninde hissettiği bu hazdı. Ruhu uç duygular arasında savrulup duruyordu, içi kâh coşkuyla dolup taşıyor kâh acıyla kavruluyordu. İp üstünde yürüyen bir akrobat gibi rüzgârla bir o yana bir bu yana sallandığını hissediyordu. Hayat böyle bir şeydi işte, bazen en karanlık ve en aydınlık zamanları aynı anda yaşatıyordu. Bir yandan alırken, öbür yandan veriyordu.....