Yeni bir ahlak anlayışı ve yeni amaçları olan insanların büyük umutsuzluklarini düşündüm. Hayatın yollarından yalnız geçerler. Karşılaştıkları yol arkadaşları onlara katılır, fakat onları asla anlayamazlar. Hayat, bu yalnız ruhlar için büyük bir iskencedir. Oradan oraya mutsuzsa sürüklenirler. Havada uçuşan fakat ender olarak verimli bir toprağın üstüne düşen iyi tohumlar gibidirler.
Çevremizde insanı her zaman biraz meraklı yapan ve uzun sürecek olursa o korkunç dinginligi ve sessizligiyle insanı cildirtabilecek bir durgunluk vardı. Ses ,hareketin en belirgin gölgesidir , çünkü ses ve hareket asla birbirinden ayrılmazlar.