Sonra, bir şey fark ettim: Az önce düşününce, eskisi kadar dikenli değildi. Sohrab'ın kapısını çekerken, kendi kendime sordum: Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu? Gürültülü patırtılı bir veda töreniyle değil de, eşyalarını sessizce toplayıp bir gece yarısı, habersizce sıvışarak mı?
Reklam
Affetmek mi? Ama hırsızlık bağışlanmayacak tek suç, değil miydi? Bütün günahların anası? Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşam çalarsın. Yalan söylediğin zaman, bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını çalmış olursun. Aldattığın zaman, bir insanın doğruluk, adalet hakkını elinden alırsın. Çalmaktan daha büyük bir kötülük yoktur.
Biraz üzülecek, ama yaşam devam edecekti. İşte bunu istiyordum;devam etmeyi, unutmayı, taze bir başlangıç yapmayı. Yeniden soluk alabilmek istiyordum.
Bir karar vermek için son bir şansım daha vardı. Kim olacağıma karar vermek için son bir fırsatım.
Her savaşta olduğu gibi, buna da hazırlanmak gerekirdi.
Reklam