Schopenhauer der ki; umut etmek mevcut anın zenginliğini, geleceğin hayaliyle harcamaktan başka bir şey değildir. O yüzden umut sanılanın aksine bir "hayat vaadi" değildir belki de.
Evet, insan bazen geleceğe o kadar çok bağlanır ki “şimdi”yi kaçırabilir. Ama umut her zaman bir kaçış değil; bazen de insanı ayakta tutan şeydir. Acının içinde bile “devam etme” gücü verir.
Yeni kitaplar aldım. Rafıma sadece sayfalar değil, bambaşka hayatlar ekledim.
Şimdi her biri sessizce beni bekliyor;
birinde kırılmış birinin hikâyesi,
birinde hiç tanımadığım bir dünyanın kapısı,
birinde ise belki de kendimden bir parça var.
İnsan bazen tek bir cümle için bile kitap alıyor.
Çünkü bazı cümleler, insanın içinde uzun süre yaşayan izler bırakıyor. Bu yüzden her yeni kitap, benim için sadece bir hikâye değil;
biraz değişmek, biraz hissetmek, biraz da kendime yaklaşmak demek.
Kitapla kalın değerli okurlar. 🙏🏻😊