İnsanın ruhu sırf çamurdur, işlenmiş, hala kabakıyım doğranmış becerilere sahip, yontulmamış bir çamurdur ve temiz, sağlam olan hiçbir şeyi farkedemez; eğer yapabilseydi bunu, bu ayrılış ne kadar başka olurdu!
Gözlerini belertip, "Köy kahvaltısı yapalım," dedi.
"Peki dışardaki korna seslerini nereye koyacağız?" diye efsanevi bir cevap yapıştırdım. Haliyle mal gibi kaldı.