Akıl işi değil aslında ömrünüzü kitaplara vakfetmek, ömrünüz boyunca okusanız da yine okyanusun bir zerresinden müstefit olacağınızı anlamak ve halen okumaya devam etmek.
Yine de ben Çizgili Pijamalı Çocuk'u izlerken mesela, hep ağladığım için, hiç vazgeçmedim filmlerden. Çünkü onlara ağlamasam kendime ağlayacağım. Filmler ve kitaplar beni benden gizliyor.
... bir türlü anlam yükleyemediğim hayatın ve günlerin içinde kayboluyorum. Okumuşların ontolojik kaygı dediği, komşumuz olan müezzinin hanımının iman eksikliği dediği, annemin şımarıklık dediği, arkadaşların hiçbir şey demediği bir şey paramparça ediyor içimi.