Nebibe topal
@Nebibe
Kalbi ile yaşayanlar zümresindenim..
116 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Gözümüzü rüyaya mı gerçeğe mi açıyoruz orası muallak.
Sayfa 263
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkes birilerine, bir şeylere bağlanıyor. Hayatı güçlü veya zayıf bağlılıklarla yaşıyoruz. Bazıları bizi yavaş yavaş öldürüyor, bazıları diriltiyor.
Sayfa 239
On,dokuz, her sayışımda hayatımda bir şeyler eksik çıkıyordu, yarım yamalak bir yaşamak acemilği, sekiz,yedi ve saymakla bitmeyen pişmanlıklar, odamda biriken ay kırıkları, altı, beş duvarda kırgın gölgelerimiz kıpırtısız duruyor, dört, üç ardımda bıraktığım dilsiz sonbahar akşamlarını toplayacak kimse kalmadı. İki, bir ağır ağır kanıma karışan imkansız bir aşkla zehirleniyordum. Sıfır, elimde hiçbir şey yok.
Sayfa 182
Bir hayata dokunduğunda güzelleştireceği muhakkaktı. Kendi hayatının boşluklarına da aynı maharetle dokunabilmiş miydi? Başkalarının yaralarını şefkatle sararken kendi yaralarına aciz kalan, başkalarını düştüğü yerden kaldırırken kendisi için güç yettiremeyen, başkalarına sürekli gülümserken gözyaşlarını içine akıtan kadınlardandı belki de..
Sayfa 142
Başlayan her şey biter. Yaşamın hem en umutlu hem de en trajik döngüsüydü bu.
Sayfa 132