Büşra Kartal
@Nebuka
31 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Kolay okunabilirliği ve kurgusuyla, kitap okumama ivme kazandırsın diye başlamıştım. Çok bir beklentim yoktu açıkçası. Kitap bana Albert Camus yabancı kitabını anımsattı.
Harold Silver'ın insan olma hikayesiydi bizi bağışla. Duygusuz, duyguları reddetmiş değil de duyguların ne olduğunu bilmeyen bir adam Harold. Ailesi tarafından ciddiye alınmayan, pek arkadaşı olmayan, sıkı bir düzenle hayatını idame ettiren birisi. Bir şükran günü kardeşinin eşiyle öpüşmesiyle dağılan hayatı, kendini sorgulaması ve o dağınıklığın içinde kendisini keşfedip aslında hep özlem duyduğu aileyi kurmasının öyküsü. O insan olurken insanların neleri başarabileceğine tanık oluyorsunuz.
İçim ısındı kitabı bitirince.
"Bu bir yakarış, bu bir efsun. Bizi bağışla."
Reklam
Girişinde bizi iki karganın karşıladığı kitap, çok kapılı bir koridor gibi. Tam bir odanın ihtişamına kapılacakken diğer kapılardan giriyorsunuz, bütün kapılardan geçtikten sonra hepsinin birbirine bağlandığını görüyorsunuz. Kitabın sonuna doğru iki soru oluşmuştu aklımda, e bunlar nasıl bağlanacak diye ya da bunlara ne olacak diye, çok değil bir iki sayfa sonra cevaplarını aldım ikisinin de.
Bütün fantastik öğelerine rağmen, hatta onlarla gerçekçi bir kitap. Karakterler bazen doğrudan sizinle konuşuyor mesela. Kendileri de sorguluyor çoğu şeyi.
Değip değmeyeceğini birkaç karakter sorguluyor ve size de sorgulatıyor. Özellikle sonlarda ki bir sorgulama beni çok etkilemişti ve kitaba bir müddet ara vermek durumunda kalmıştım. Çünkü sadece bir kere değmez diyebilirsiniz. İlk söylediğiniz anda kaleminizi kırdınız zaten.
Karakter isimleri de beni çeken bir diğer şey oldu. Sadere, zaman, meddah değil efendi, simsiyah, nevırmor gibi... Sanırım en çok Ninno'yu sevdim içlerinde.
Ben arka kapağı için almıştım kitabı açıkçası ve pişman da olmadım.
*Acıyan yürek sonsuza dek sağlam kalır.
Sayfa 45
