Belki de ölümün, onun geleceğini bilen bizlere öğrettiği şey buydu: O en karanlık an kendi içinde labirentli, her şeyin kaybolduğu ve kişinin onu tekrar yakalamaya çalıştığı yalnız bir yoldur. Bu, dünyanın ruhu, en büyük gücüdür; kimse doğmayı istemez ama gitmeyi de istemez.
Tanrı hem iyi hem de öfkeliydi. Ona itaat etmeyenleri cezalandırır, onu arayanlara karşı sessiz kalırdı.
İnsanlar ona tapmak ve kurallarına uymak zorundaydılar, iyi davranışlarda bulunanlar Cennet'e gidebilirdi.