"Sen sevemezsin," demişti Kamala ve Siddhartha da ona hak vermişti; kendini bir yıldıza, çocuk insanları ise düşen yapraklara benzetmiş, ama yine de Kamala'nın o sözünde bir suçlama sezmişti. Gerçekten de bir başka insana gönlünü tümüyle kaptıramamış, kendini o insana tümüyle verememiş, kendini unutamamış, bir başkası için duyacağı sevgiden çılgınca davranışlara kalkışmamıştı. Asla üstesinden gelememişti bunun…
Then how when nature calls thee to be gone,
What acceptable audit canst thou leave?
(Vaktin geldi diyerek seni çağırsa doğa Vereceğin hesapta elle tutulur ne var?)