Kitapta beni en çok etkileyen şey, kadının sevgisinin karşılık bekleyen bir sevgi olmaktan ziyade, sadece var olmasıyla bile anlam kazanan bir sevgi olmasıydı. Sevdiği adamın onu çoğu zaman fark etmemesi bile sevgisini azaltmıyor, aksine bu sessiz bağlılık onun duygularının ne kadar derin olduğunu gösteriyordu. Bu yönüyle kitap, sevgi, bağlılık ve yalnızlık kavramları üzerine insanı gerçekten düşündürüyor.
Bu noktada kendimi kadına oldukça yakın hissettim ve onun duygularıyla özdeşlik kurdum. İçinde yaşadığı o sessiz sevgi, görülmeden sevmek ve buna rağmen vazgeçmemek, karakteri benim için çok daha gerçek ve etkileyici kıldı. Özellikle iki bölüm vardı ki, hem duygusal yoğunluğu hem de içtenliği nedeniyle alıntılamaya değer buldum. Bu kısımlar, kitabın bende bıraktığı etkinin en güçlü yansımalarından biriydi. Necip AydınBilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig