Bizden önceki nesillerin bizler için açtığı güvenli yollarda ilerledik, zaten bu yolların üzerinden o kadar çok geçilmişti ki izlemesi çok kolaydı. Doğru yolda olduğumuzdan öylesine emindik ki kendi yollarını bulabilsinler diye gelecekteki çiftlere izler bile bıraktık. Ama bu yolun sonundaki gökkuşağının dibinde bir küp altın yoktu. Nihayet olmak istediğimizi sandığımız yere vardığımızda, orada hiçbir şey olmadığıni fark ettik.
Hayatımda onlarca insan vardı: ailem, dostlarım, iş arkadaşlarım, sevgililerim. Bir insanın sosyal çevresini oluşturan olağan şüpheliler ama benim sosyal çevrem hep biraz bozuktu. Başkalarıyla kurduğum hiçbir ilişki bana samimi gelmemişti.