Necla Kılınç
@NeclaKILINC
Kendi dünyasında küçük bir kız çocuğu ruhum..
Ögretmen
Lisans
Kahramanmaraş
72 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Hayat bu kadar acımasızken bari biz kendimizi kırbaçlamayalım değil mi?
Reklam
Canın nerde yanıyorsa kıyametin orada kopuyor.
Hayatı bir kitabı okur gibi geriye yaslanıp okuyamazsın. Direniş ayakta filizlenir.
Yerde sürünüyor,düşüp kalkıyor, koşuyorum. Ayaklarım var, ellerim ve ağzım. Tutmak için parmaklarım. Isırmak için dişlerim. Göz, burun, derimin altında kan, bunların hepsine sahibim. Her şeyim tıpkı sizin gib. Oysa siz yoksunuz. Ben varım ama siz kalmadınız. Başımı dört bir yana çevirip duruyorum; insanlar nerede, ne-re-deee? Çoktan kayboldular.
Yeryüzü kaybolmadı. Gökyüzü kaybolmadı. Toprak kara, kırmızı,sarı, yumuşak. Gök kurşuni,mavi,yeşilimsi ve sarımsı. Gökle yer arasında her şey var. Çoğu şey. Ben de varım. Ben kaybolmayacağım.
Başarı yoksa haklı değilsinizdir. Bu paradigma, içinde yaşadığımız çağın ruhunu oluşturmaktadır.
Reklam