Bana acı veren bir takım hayaller bir türlü gitmiyordu gözümün önünden. Sonsuz, kurtuluşu olmayan bir acı, bir fedakarlık hayal ediyordum kendime. Sessizce, içtenlikle, ama boşu boşuna sunulan bir fedakarlık... Bu fedakarlık, karşılık olarak küçümseme ve alay görüyordu. Bir suçlu, kutsal bir insanın günahını bağışlıyordu...