Reklam
Kader bizi bir yere çağırdığında buna karsı koyacak gücümüz kalmıyordu ve genellikle gitmeyi arzu etmediğimiz yerlere yazgimizin zoruyla gidiyorduk.
Gerçekten böyle miydi?
Yoksa arzularımızın peşinden gittiğimiz
halde, sonunda acılarla karsılaşınca, sırf suçu üzerimizden atmak için bizi oraya kaderin çağırdığını mı iddia ediyorduk?
Neye içerlediğimi bilmediğim bir küskünlük hissi var içimde.
Nerede yoksam eksik,Nereye gitsem fazla
gibiyim...
"Bekle beni, döneceğim
Bütün direncinle bekle beni
Bekle, hüzün yağmurları
Gökyüzünü kaplayınca
Karakış üşütürken bekle,
Sarı sıcaklar yakarken bekle
Kimseler beklemezken bekle beni."
Reklam