Son büyük barışı başlatan, o gösterişli zaferdi. Güven içindeki enerjinin her zaman kaderiydi bu, önce sanat ve şehvet, sonra tembellik ve çürüme gelir.
Prometheus miti, kendi kendisine şiddet uygulayan, kendi kendisiyle savaş halindeki günümüz performans öznesinin psikolojik aygıtının bir sahnesi olarak yeniden yorumlanabilir. Kendisini Özgür zanneden performans öznesi aslında prometheus gibi zincirlenmiştir. Sürekli büyüyen ciğeri ile beslenen kartal, performans öznesinin savaştığı Alter egosudur. Böyle bakıldığında prometheus ile kartal arasındaki ilişki bir kendilik ilişkisi, bir kendi kendine sömürme ilişkisidir. Kendinde ağrısız olan ciğerin ağrısı ise yorgunluktur. Böylece prometheus, kendini sömüren bir özne olarak sonsuz yorgunluğa yenik düşecektir. Performans öznesi yorgunluk toplumun kök-figürüdür.
Huzur eksikliği sebebiyle medeniyetimiz yeni bir barbarlığa sürükleniyor. Hiçbir zaman, etkin olanlar,yani huzursuzlar bu kadar muteber olmadı. Bu sebeple insan karakterinde yapılması gereken zorunlu düzeltmelerden biri ondaki tefekkür/içebakış unsurunun büyük ölçüde güçlendirilmesidir.