ŞEFİKA
_ Ah ! Ne yaptın?
ATA
_ Hiç ! Arkadaş değil miyiz ? Yola hazırlandım. Aç ! Yatağında yerimi ver ! Sakınma ! Kim görürse görsün ! Ölüm döşeğine Allah'tan başka kimse karışamaz. Benim senin kadar bile ömrüm kalmadı. Bari ruh teslim ettiğim vakit yanından uzak düşmeyim.
Sayfa 37 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu
Ecel ciğerlerini paralıyor.
Azrail o nazik vücudunu pençesine almış eziyor , sen yine ata'nı düşünüyorsun.
Hem de Ata senden sonra sağ kalır , Ata senin kara topraklarda yattığına tahammül eder zannediyorsun öyle mi ?
Sayfa 37 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu
Babacığımın atlaslara sarmaya kıyamadığı vücut yarın katı katı kefenlere bürünecek...
Nineciğimin incinir diye kendi kucağından esirgediği şefika yarın kara topraklarda yatacak...
Atacığımın öpmeye kıyamadığı çehreyi yarın kurtlar , çıyanlar yiyecek...
Sayfa 34 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu