Biteviye yere çalmaya can attığımız bir yükü daima taşıma arzusu, varlığından iğrenmek ama yine de yapışmak o varlığa, velhasıl, bizi yutmakta olan yılanı, kalbimizi kemirinceye değin okşamak… Bundan daha aptalca bir şey olabilir mi?
Üç yüz fersah genişliğindeki bir coğrafyada buna benzer sahnelerin sürekli yaşandığı bilinir, Muhammed’in emri olan günde beş vakit dua bir defa olsun aksatılmaz ama.