Bir ailesi vardı ama yalnızdı; kimseyi sevmiyor ve hiç sevilmiyordu; sürekli küçümseniyor ve her şeyi küçümsüyordu; mutlu olmayı bilmiyor ve öğrenebileceğini de sanmıyordu...
Gönlünde, dilinde olduğundan çok daha fazla sözcük oldu hep. Geçmişinin yanlışları ve şimdinin doğruları... İkisinin sentezi hayattan sıyrılışın oluyor.