Nejdet Evren
@Nejdet_evren
Öğretmenlik yapmayı aşıp öğretmen olmak gerekir.
Sınıf öğretmeni
Marmara üniversitesi- Gazi ilkokulu(MEB)
Hakkari/ Yüksekova
Hakkâri
43 okur puanıEylül 2021 tarihinde katıldı
Birinin morali bozulmasın diye sustum,
Kalpler kırılmasın diye hep kendimi geri çektim.
Derdimi içime attım, gülümsemeyi ihmal etmedim
Çünkü onların üzülmesini istemedim.
Gülümsemem bile çoğu zaman başkaları içindi…
İçim ağlarken bile “iyiyim” dedim, çünkü biri üzülmesin diye yine kendimi unuttum.
Oysa en çok kendimden eksilmişim.
Herkese iyi gelmişim belki…
Ama bir kendime hiç iyi gelememişim.
Ve şimdi dönüp bakınca fark ediyorum:
En çok da kendime haksızlık etmişim.
Biz hiç kavuşmadık.
Ve biliyorum kavuşamayacağız da.
Aramızda sadece mesafeler yok; hayatın koyduğu duvarlar, susmalar, mecburiyetler var.
Ama yine de seni düşünmekten, seni içimde yaşatmaktan vazgeçemiyorum.
Bazen bir şarkıda, bazen bir rüyada geliyorsun.
Ve ben her defasında, ‘olsa ne güzel olurdu’ diye içimden geçiriyorum.
Sen bilmiyorsun belki,
Ama ben seni her gün seviyorum
İmkânsız olduğunu bile bile.
Seviyorum…
Bilerek olmayacağını,
göz göre göre içimde büyüterek…
Onun da bana boş bakmadığını bilmek,
sadece daha çok acıtıyor.
İki yüreğin birbirini hissedip,
yine de kavuşamaması ne garip…
Birlikte olamayacağımızı bile bile,
onun adında kayboluyorum her gece.
Bu, sessiz bir yangın…
Söndürmeye gücüm yok, kaçmaya da cesaretim.
Artık bir şey beklemiyorum.
Ne bir adım, ne bir söz, ne de bir bakış…
Sadece içimde sana ait bir yer var,
kimse dokunamaz.
Senin bilmediğin bir şekilde,
sana veda etmeden yaşamayı öğrendim.
Canım yanıyor mu?
Evet.
Ama bazı yangınlar vardır…
Söndürülmez, sadece sessizce taşınır.
Yanındayken bile içimde bir özlem var sana.
Sana bakan gözlerim hiçbir şey söylemiyor belki ama
içimde fırtınalar durulmuyor.
Bazı hisler vardır ya, dile düşerse eksilir diye…
İşte öyle bir yerde saklısın içimde.
Bir adım ötede ama sonsuz uzaklıkta.