Hayatınızdaki insanı, dostunu, kardeşini, meslektaşını kısacası hayatınızdaki insanlara değer vermek, onları sürekli arayıp sormak, iyiler mi değiller mi diye merak etmek, kötülerse her koşulda yanlarında olmayı canı gönülden istemek, sizi unutmasın diye sizi hatırlayacak hediyeler almak, eğer uzaklarsa ilk fırsatta onlarla yan yana gelmek, sarılmak, hasret gidermek… insanı insan yapanda bu olsa gerek. Ben bu düşüncemi kaybetmekten endişe duyuyorum. Lütfen insanlara içinizden geldiği gibi davranın. Sonrasında affı olmayacak yaralar açarsınız.